Views
1 year ago

Land Rover Magazine #40

  • Text
  • Jaar
  • Leven
  • Wereld
  • Mensen
  • Onze
  • Waar
  • Dubai
  • Defender
  • Nieuwe
  • Rover
In dit nummer wordt de nieuwe Defender op de proef gesteld door twee inspirerende jonge avonturiers bij hun voorbereidingen op een expeditie naar de Zuidpool. Ook vieren we 50 jaar Range Rover met een ontdekkingsreis in Dubai. We kijken niet alleen terug, maar ook vooruit, met een aantal visionairs die technologieën bespreken waarmee de toekomst er voor ons allemaal anders uit kan gaan zien.

Krys Lee is de bekroonde

Krys Lee is de bekroonde auteur van verhalenbundel Drifting House en de roman How I Became a North Korean, uitgegeven door Viking/Penguin Random House. Ze is assistent-professor creatief schrijven aan de Yonsei Universiteit in Zuid-Korea D e perfecte dochter met het perfecte leven. Althans, dat was het plaatje dat iedereen voorgeschoteld kreeg. Maar Yoonie wilde iemand anders zijn. Op een bepaalde manier was ze dat al – ze was net 21 geworden. En ze had zichzelf het best mogelijke cadeau gegeven: een uitweg. Om haar heen draaiden de rugzakken langzaam hun rondjes op de bagagebanden en overal stonden reisleiders te zwaaien met hun meet-and-greetbordjes. Yoonie voelde het bloed naar haar hoofd stijgen. Het kleine beetje Spaans dat ze had geleerd van taal-apps hielp haar geen steek verder. Ze keek achterom, naar het vliegtuig waar ze zojuist uit was gestapt. Na de turbulente reis waren ze alletwee tot stilstand gekomen. Yoonie vroeg zich af wat ze had gedacht toen ze zo plotseling had besloten Boston te verlaten. En toen dacht ze aan haar ouders. Ze ademde zo diep mogelijk de pijnlijk ijle Andeslucht in, alsof ze helemaal opnieuw moest leren hoe ze moest ademen, en haastte zich het vliegveld van Cusco af. Na een hobbelige taxirit sloeg de gastvrouw van haar accommodatie een arm om Yoonies schouder en liep mee naar haar kamer, alsof ze die ondersteuning nodig had. Yoonie was Exclusief kort verhaal Lucht eraan gewend: haar grote Bambi-ogen en hartvormig gezicht gaven mensen de indruk dat ze volgzaam was, dat ze volgzaam wilde zijn. ‘Doe het maar rustig aan, de eerste paar dagen,’ adviseerde de dueña haar. ‘Ontwijk eten dat zwaar op de maag ligt. Neem maar wat sopa de pollo.’ ‘Gracias, gracias,’ antwoordde Yoonie op de automatische piloot, alhoewel ze geenszins van plan was om van de ene autoriteit de andere in te rollen. De dueña vervolgde: ‘Vergeet niet om goed diep adem te halen.’ Dat Yoonie ooit een deel van het familiebedrijf, één van de grootste conglomeraten van Zuid-Korea, zou erven stond buiten kijf, en dat ze nooit ook maar een dag in haar leven zou hoeven werken als ze dat niet wilde. Maar ze wist dat dat voor haar geen optie was. ‘We hebben je alles gegeven wat je hartje begeerde,’ zei haar vader altijd. Dat was zowel een constante herinnering als een verkapte waarschuwing. Onder dat ‘alles’ viel ook de omvangrijke, op kleur gesorteerde inhoud van haar enorme inloopkast, de luxe zwarte auto met chauffeur die haar naar college bracht en de personal assistant die Yoonie’s academische en sociale leven al sinds haar kindertijd organiseerde. Ja, alles, zo lang ze maar precies deed wat er van haar werd verwacht. Ze had al vroeg geleerd dat ‘alles’ ook de uiterlijke schijn omvatte waarmee haar vaders escapades verhuld werden, evenals de met veel zorgvuldigheid geregisseerde publieke optredens van het gezin. Maar de zomer die ze had gemist omdat haar ‘nieuwe’ neus nog in het verband zat, of de zachtaardige jongen die ze leuk had gevonden, en die binnen een week nadat ze haar moeder over hem had verteld naar een andere school was gegaan, dat hoorde er dan weer niet bij. ‘Alles’ bevatte wel een zakelijke e-mail die ze zes maanden geleden had ontvangen, waarin haar werd medegedeeld dat er al een verloofde - natuurlijk een nazaat van een industriële gigant - op haar wachtte als ze na de diploma-uitreiking van Harvard weer terug zou keren naar Seoul. Maar trainen om de perfecte dochter te zijn had ook voordelen. Zo lang ze haar masker ophield, wist niemand wat ze echt dacht. Niemand wist van de honderden uren, de jaren zelfs, die ze in haar ontsnappingsplan had gestoken. Vorige week had ze eindelijk toegang gekregen tot het trustvermogen dat haar grootvader stiekem voor haar had opgebouwd toen ze nog een peuter was. Het was tijd om te verdwijnen. ‘De FBI zit al jaren achter me aan,’ fluisterde de verwilderde Amerikaan met dreadlocks die naast haar zat in de gammele lokale bus. ‘Ik heb een geneesmiddel voor ouderdom ontdekt, weet je. Maar die Big Pharma, die vinden dat niet zo leuk. Die vinden dat he-le-maal niet leuk.’ Het eerste halfuur van de rit was ze erin geslaagd zijn pogingen tot een gesprek beleefd af te slaan, maar nu was er iets in zijn fantasierijke achtervolgingswaan dat een snaar bij haar raakte. ‘Ja,’ reageerde ze, zonder te liegen. ‘Ik kijk altijd eerst of er afluisterapparaatjes of camera’s zijn als ik ergens binnenkom.’ Dit was de eerste keer dat ze iemand over die gewoonte vertelde. ‘Precies! Je kan niemand meer vertrouwen tegenwoordig,’ zei hij half schreeuwend. Hij leek haar nu pas echt te zien. Hij deinsde terug en stond toen vliegensvlug op, kon maar net een tas met twee kippen erin ontwijken en schuifelde mompelend naar de achterkant van de bus. Zelfs op 3.000 meter boven zeeniveau cirkelden de adelaars hoog in de lucht en verbouwden boeren hun aardappels boven de wolken. Tijdens de afdaling naar de heilige vallei leken de rotsen overal om haar heen op te doemen, en bij elke bocht in de weg onthulden zich terrasvormige maïsvelden, een afgelegen kerk, nog een grillige rots. Het voelde voor Yoonie alsof ze, als ze maar vastberaden genoeg was om door te blijven klimmen, uiteindelijk in het blauwe niets uit zou komen, waarin ze weg zou zweven, weg van de chaos. Ze boog zich voorover om op adem te komen, op haar wandelstok leunend als de duizeligheid haar weer overmeesterde. Ze had van tevoren al geweten dat het een zware tocht zou worden naar de warmwaterbronnen van Lares, er zat hier immers een kwart minder zuurstof in de lucht dan haar lichaam gewend was, maar tijdens het lopen voelde ze zich minder eenzaam. Ze oefende met regelmatige, diepe ademhalingen. Ze was al te ver gekomen, de lucht zou er nu niet voor zorgen dat ze op zou geven. Ze was vastbesloten, ze zag de weg vooruit kristalhelder voor zich. Ze zou weglopen van haar voorgeschreven toekomst, naar een rustig, anoniem bestaan. De smalle weg liep diep de bergen in, terug in de tijd. Het landschap was bezaaid met huizen van opnieuw gebruikte stenen uit de Incatijd, de gezichten van de bewoners waren net zo verweerd als de woestijnen en met sneeuw bedekte bergtoppen. Elke gezette stap was een overwinning, elke moeizame ademteug een stukje bewustwording. Het Andesgebergte dwong haar pas op de plaats te maken. Yoonie schrok op uit haar gedachten; het voelde alsof ze niet alleen was. Ze keek om zich heen en greep haar wandelstok steviger vast. Nog voor zonsopgang zo’n tocht ondernemen was niet bepaald veilig, maar ze had haar hele leven al op veilig gespeeld. Toch was daar elke keer dat ze omkeek alleen het gieren van de wind en de harde ondergrond van de berg onder haar voeten. De temperatuur daalde met elke bocht. Ze verruilde haar zuurstof voor weidse vrijheid, net als de Andes de begroeiing leek af te schudden. Geritsel uit de struiken. Een flits goudkleurige vacht. Een warm, zwaar hondenlijf. Benen verstrengeld. Ze struikelde op het zandpad. Blauwe lucht. Opspringend stof. Gegons. Een schurend, warm gevoel op haar gezicht bracht haar bij. De labrador hing over haar heen, grote, vriendelijke ogen en flaporen. Zijn natte, zwarte snuit in haar gezicht 68 69

 

Land Rover Magazine

 

Land Rover Magazine presenteert verhalen van over de hele wereld als eerbetoon aan de innerlijke kracht en de drive om Above and Beyond te gaan.

In dit nummer wordt de nieuwe Defender op de proef gesteld door twee inspirerende jonge avonturiers bij hun voorbereidingen op een expeditie naar de Zuidpool. Ook vieren we 50 jaar Range Rover met een ontdekkingsreis in Dubai. We kijken niet alleen terug, maar ook vooruit, met een aantal visionairs die technologieën bespreken waarmee de toekomst er voor ons allemaal anders uit kan gaan zien.

Jaguar Land Rover Limited: Registered office: Abbey Road, Whitley, Coventry CV3 4LF. Registered in England No: 1672070

De hier vermelde waarden zijn het resultaat van officiële fabrieksmetingen in overeenstemming met de EU-wetgeving. Uitsluitend voor vergelijkingsdoeleinden. Verbruik onder 'real-world'-omstandigheden kan verschillen.